1. Analyse op het SGP Verkiezingsprogramma 2026-2030

Het programma schetst een sterk normatief en samenhangend dorpsbeeld:
Hardinxveld-Giessendam als een overzichtelijke, hechte gemeenschap
waarin gezinnen, vrijwilligers, kerken, verenigingen en buren samen de
basis vormen. De overheid ziet zichzelf nadrukkelijk als dienend en
faciliterend, niet als allesbepalend.

Belangrijke rode draden zijn:

• Gemeenschapszin boven individualisme
• Stabiele woon- en leefomgeving
• Voorrang voor lokale inwoners
• Samenwerking met woningcorporatie, kerken en vrijwilligers
• Zorg dichtbij huis en preventie boven reparatie

Dit vormt een herkenbaar dorpse visie, waarin sociale verbanden bewust worden beschermd.

2. Waar kan de sociale huurder hier zijn voordeel mee doen?

a. Woningbouwbeleid: expliciet ruimte voor sociale huur

Het programma volgt het principe van 1/3 sociale huur – 1/3 betaalbaar – 1/3 vrije sector. Dat betekent concreet:

• Sociale huur wordt niet weggedrukt, maar structureel ingebed in nieuwbouw.
• De sociale huurder is geen sluitpost, maar onderdeel van de wijkmix.

Voor sociale huurders is dit gunstig omdat:

• Wijken sociaal gemengd blijven (geen concentratie van kwetsbaarheid).
• Er meer kans is op doorstroming: ouderen naar passend appartement, gezinnen naar eengezinswoning.
• De druk op wachtlijsten op termijn kan afnemen.

b. Lokale voorrang: binding telt

Het inzetten op lokale binding (woonplaatsbeginsel, puntensysteem) is voor veel sociale huurders positief:

• Inwoners die al jaren in het dorp wonen, maken meer kans om te blijven.
• Jongeren uit sociale huurgezinnen kunnen makkelijker zelfstandig in het dorp wonen.
• Mantelzorgrelaties blijven intact (ouders, kinderen, buren).

Dit voorkomt sociale ontworteling, wat juist voor huurders met minder financiële armslag essentieel is.

c. Leefbaarheid en onderhoud: directe winst

Er is veel aandacht voor:

• Goed onderhoud van wijken - Tegengaan van verloedering - Samenwerking met woningcorporatie - Snelle opvolging van meldingen (Fixi)

Voor sociale huurders betekent dit:

• Betere woonkwaliteit zonder hogere woonlasten
• Serieuzere aanpak van overlast
• Meer invloed via samenwerking met buurt en corporatie

d. Sociaal vangnet zonder bureaucratie

De nadruk op:

• Sterk sociaal team - Ondersteuning dichtbij huis - Beperking van het aantal hulpverleners - Samenwerking met kerken en vrijwilligers is gunstig voor sociale huurders die:

• Te maken hebben met zorg, schulden of eenzaamheid
• Niet altijd digitaal vaardig zijn
• Behoefte hebben aan persoonlijk contact

Het programma erkent dat niet iedereen zelfredzaam is, maar wil ondersteuning menselijk en overzichtelijk houden.

3. Wat betekent dit voor het sociale dorpsgevoel?

a. Bewust investeren in ontmoeting

Het programma zet sterk in op:

• Wijkontmoetingspunten – Wijktafels - Nieuwe-inwonersavonden - Vrijwilligerswaardering

Dit versterkt het dorpsgevoel doordat:

• Nieuwe inwoners sneller worden opgenomen in het sociale netwerk
• Oude en nieuwe bewoners elkaar ontmoeten
• Problemen eerder samen worden opgelost

b. Wonen, zorg en ontmoeting in samenhang

De koppeling van:

• Wonen – Speelplekken – Voorzieningen – Verenigingen - Kerken

Zorgt ervoor dat wijken niet alleen slaapwijken worden, maar leefgemeenschappen.
Dit komt vooral ten goede aan:

• Alleenstaanden – Ouderen - Mensen met een kleine sociale kring

c. Vrijwilligers en mantelzorg als fundament

Door vrijwilligers en mantelzorgers expliciet te waarderen en te ondersteunen:

• Blijft zorg betaalbaar én nabij
• Ontstaat wederkerigheid: mensen doen iets voor elkaar
• Wordt de afhankelijkheid van professionele (dure) zorg beperkt

Dit versterkt het “we doen het samen”-gevoel, dat kenmerkend is voor een dorp.

d. Rust, orde en herkenbaarheid

Beleid rond:

• Beperking van overlast - Geen verrommeling - Geen grootschalige, stadse ontwikkelingen

Draagt bij aan:

• Voorspelbaarheid - Rust in wijken - Sociale veiligheid

Voor veel inwoners (zeker ouderen en gezinnen) is dit een belangrijke basis voor sociale verbondenheid.

4. Kritische kanttekening (evenwichtig beeld)

Hoewel het programma veel voordelen biedt voor sociale huurders en het dorpsgevoel,
zijn er ook aandachtspunten:

• De nadruk op eigen verantwoordelijkheid kan voor sommige kwetsbare huurders druk opleveren.
• De sterke normatieve insteek (bijv. zondag, cultuuruitingen) kan door een deel van de bevolking als beperkend worden ervaren.
• Het succes staat of valt met goede samenwerking met de woningcorporatie en voldoende uitvoeringskracht.

Dit vraagt in de praktijk om maatwerk en blijvende dialoog.

5. Conclusie

Voor de sociale huurder biedt dit programma:

• Bescherming van betaalbare woningen - Kans om in het eigen dorp te blijven wonen
• Aandacht voor leefbaarheid, zorg en persoonlijke dienstverlening
• Een sociaal vangnet met menselijke maat

Voor het sociale dorpsgevoel:

• Versterking van ontmoeting en saamhorigheid - Behoud van het dorpse karakter
• Ruimte voor vrijwilligers, verenigingen en informele zorg - Minder anonimiteit, meer onderlinge betrokkenheid

Kort gezegd:
De sociale huurder wordt niet los gezien van de gemeenschap, maar juist als een volwaardig onderdeel ervan.
Het dorpsgevoel wordt niet aan het toeval overgelaten, maar actief onderhouden.